Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Νέα ζωή

Νέκρωση συναισθημάτων
η μέρα φεύγει και δεν την καταλαβαίνω πλέον
ο πονοκέφαλος είναι πάντα εκεί να μου θυμίζει οτι πια δεν κλαίω

Καπνίζω πολύ και
το κοινωνικό άγχος έχει επιστρέψει
οι κρίσεις πανικού έχουν μετατραπεί σε κρίσεις άγχους
Τα αγνωστα μέρη και  οι άγνωστοι άνθρωποι που ονομάζω φίλους μου δεν βοηθάνε.

Αυτή την ζωή ονειρεύτηκα όταν έφευγα από κόντα σου;
Εχθές προσπαθούσα να με θυμηθώ δίπλα σου αλλά δεν τα κατάφερα
Είσαι πια πολύ μακριά και αυτό με τρομάζει

Είναι κάτι μέρες που θέλω να τα αφήσω όλα γιατί η μοναξία είναι απάλευτη
και εσύ η μόνη ελπίδα για να βγω από το σπίτι δεν έχεις στείλει ένα μήνυμα
αλλά εγώ βγαίνω μήπως σε δω
Αλλά όλα είναι μάταια.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου